Afscheid Tom de Wit

'Het flexibele denken begint te landen bij NDS'

Vanaf 1 januari is hij met pensioen: Tom de Wit, ten laatste directeur Inkoop bij D.I.O.-drogisterijen, en 43 jaar bij FACO Retail toen deze organisatie opging in NDS. Zijn afscheid is wat bitterzoet, maar hij ziet de toekomst hoopvol tegemoet.

Drieënveertig jaar geleden trad De Wit in dienst bij D.I.O., toen nog Van Kampen & Kaan geheten, en gelegen aan de Amsterdamse Nieuwe Herengracht. In 1975 nam hij dienst als magazijnmedewerker maar klom op tot commercieel directeur. De laatste jaren vervulde hij de functie van directeur Inkoop. Het is duidelijk dat FACO/D.I.O. zeer veel aan hem te danken heeft: hij was niet alleen de creatieve geest achter ABC en D.I.O, maar ook het huismerk. Als 'mister D.I.O.' was hij leidend in de soepele omgang met de ondernemers. Nadat D.I.O-drogisterijen en DA in 2017 besloten samen verder te gaan onder de DA-vlag, bleef Tom actief op de afdeling Inkoop.

 

'Tom, je hebt gelijk'

Waarom inkoop? Niet per se omdat daar de expertise van De Wit lag. Maar de beslissing om over te stappen van commercieel directeur naar directeur inkoop is wel een belangrijke mijlpaal in De Wit’s carrière, zegt hij zelf: “In 2010 begonnen wij, net als de rest van de markt, echt de effecten te voelen van de crisis: onze marges daalden en de prijs stond overal centraal. En als retailorganisatie voor zelfstandigen weet je dat je nooit de allerbeste inkoopprijs hebt. Dus er moest wat gebeuren. Juist omdat ik al vanaf het begin bij FACO Retail werkte en een enorm netwerk had opgebouwd - ik kende alles en iedereen -, heb ik aangegeven: laat mij knokken voor betere prijzen. Sommige van mijn relaties vroegen zich wel af waar ik aan begon, maar uiteindelijk zeiden de meesten: ‘Tom, je hebt gelijk, het moet anders’. Het waren soms harde onderhandelingen, maar de mensen weten dat ik altijd open en eerlijk ben. Zij snapten dat als ze niet meegingen in mijn verhaal, het voor FACO Retail ook een keer afgelopen zou zijn. Begrijp me dus goed: als we dit traject niet in gang hadden gezet, dan hadden wij de crisis ook niet overleefd.”

 

Prijssignaal

Een belangrijke beslissing was om dat inkoopvoordeel niet volledig om te zetten in een consumentenvoordeel. “Je moet een balans vinden in het creëren van lagere prijzen zonder een kopie van het grootwinkelbedrijf te worden. Zowel D.I.O. als DA zitten op het prijsniveau van Etos en Kruidvat, maar daar is de promotiedruk wel een stuk hoger. Daarnaast hebben bedrijven als Action en Op=Op een groot pakket van onze producten in huis. Ik heb altijd gezegd dat we ons niet moesten of konden onderscheiden op onze zwakkere kenmerken, dus niet op prijs. Dat geldt ook voor het toekomstige DA: we focussen ons meer op de zelfstandigheid van ondernemers, de beleving, en gezondheid. En onze folders focussen zich meer op thema-uitingen, al zijn we vind ik nog teveel afhankelijk van 1+1-aanbiedingen. Maar intussen: je moet A-merken voeren, je komt er niet met alleen fancy merken. Je hebt een prijssignaal nodig naast je adviesfunctie.”

 

Gebotst

De Wit is merkbaar positief over de toekomst van DA. Maar er zijn nog wel flinke hobbels te nemen. Hij heeft dat zelf aan den lijve meegemaakt. “Weet je, als door de wol geverfde FACO-man weet je hoe de dingen lopen, en ben je eraan gewend dat je oordeel geaccepteerd wordt. Als je dan ineens in een organisatie komt met nieuwe mensen in de directie, dan is die overgang soms moeilijk. Je zou het niet denken, maar je kunt je niet voorstellen hoe verschillend twee retailorganisaties kunnen zijn die toch in hetzelfde vijvertje vissen. Dat heeft me oprecht verbaasd. NDS is hiërarchischer dan ik gewend ben, FACO was meer een familie. Ook spelen er meerdere belangen, want wij zijn maar een dochter van de vele. Aan de andere kant verwacht je dat er een zekere aanname is dat wat wij succesvol deden, zoals business-to-business handel met bijvoorbeeld bol.com, overgenomen moet worden. Maar ook voor DA was de overgang moeilijk. Zij wilden de dingen blijven doen zoals ze het deden. Voor hen was D.I.O. in eerste instantie puur een accumulatie van winkels. Dat heeft soms aardig gebotst hoor. Om op mijn eigen terrein te blijven: zoals wij door onderhandelen, en inkopen via traders, enkele miljoenen wisten te besparen, dat was men bij DA absoluut niet gewend. Ik heb daar dus voor gelobby’t. Ik was ook aanjager voor een flexibelere automatisering, en minder hiërarchisch denken. Juist in een hiërarchisch systeem schop je dan snel tegen heilige huisjes, maar het meer flexibele denken begint wel te landen. Je ziet nu dat we langzamerhand veranderen van een promotiegedreven formulehuis naar een organisatie die samen met zijn ondernemers optrekt. We hebben ons het eerste half jaar gefocust op het formuleren van de stip aan de horizon, die we in 2021 willen bereiken. Tot die tijd moesten we wachten, want je kunt geen stappen zetten zonder te weten waarheen. Nu doel geformuleerd is, kunnen we in actie komen.”

 

Glorievol

De Wit neemt vanaf 1 januari afscheid. “Weet je: de laatste jaren bij FACO Retail waren mijn toptijd. Sinds onze toetreding tot NDS voel ik me als een vader die zijn dochter het huis uit ziet gaan: je weet dat alles tijdelijk is, en dat er een glorievolle toekomst in het verschiet kan liggen. Maar het doet ook wel pijn. Mijn opvolger is Claudia Gerth. Zij heeft twintig jaar brede ervaring in de detailbranche en werkte onder andere gewerkt bij inkoop en category management. De afgelopen maand hebben wij een kantoor gedeeld om de overgang te versoepelen. Zij start op 1 februari. Ikzelf ga wel met pensioen, maar toch wil ik via de zijlijn graag actief blijven. Het lijkt erop dat dat gaat gebeuren. Ik heb al met NDS gesproken over de mogelijkheid om projecten voor ze te doen. Ik hoop nog veel bij drug zelfstandig betrokken te blijven.”

14 januari 2019

NDS

Amersfoort

Meld je aan voor de
nieuwsbrief

who-cares.nl | Kamer van Koophandel 000004705394

Home | Powered by Wallbrink Crossmedia Groep